Ons verhaal
Hoe twee mensen elkaar vonden via een lucky swipe op Tinder, en elkaar niet meer loslieten.
Het aanzoek
“Wanneer ga je mij nu eindelijk ten huwelijk vragen?”
Margot vroeg het al een tijdje. En Bjorn? Die antwoordde telkens hetzelfde: “Je gaat het niet zien aankomen.”
En zo geschiedde. De eerste dag van onze vakantie in Spanje, met petekind Emilie erbij, ging Bjorn plots op één knie. De mensen rondom ons begonnen spontaan te applaudisseren. En alsof iemand het zo geregeld had, spatte er op datzelfde moment vuurwerk de lucht in. Echt waar. Niet dat wij daar iets van gemerkt hebben, wij hadden op dat moment enkel oog voor elkaar.
Van swipe tot huisje op de berg
Een paar hoofdstukken uit het verhaal dat ons naar 7 november 2026 bracht.
Een gelukkige swipe
Soms hangt alles af van één beweging naar rechts. Bij ons was dat een swipe op Tinder, en het klikte meteen. Geen getwijfel, geen weken heen en weer typen: gewoon van bij het begin goed. Een eerste afspraakje volgde snel, een tweede nog sneller. Dat die tweede net midden in Margot haar examens viel? Oepsie. Sorry, professoren.
De vuurdoop
Na die eerste weken vertrokken we allebei op vakantie, ieder apart. En amper terug stond Margot al meteen tussen de hele familie van Bjorn, op de verjaardag van zijn oma. De vuurdoop, zeg maar. Ze doorstond hem met glans, natuurlijk.
Ons Zweeds leventje
Toen kwam Margot haar Erasmus. Ze vertrok naar Gothenburg, in Zweden, en Bjorn reisde gewoon mee, zo vaak en zo lang als kon. Zelfs corona kreeg ons niet uit elkaar. We bouwden er samen een echt leventje op, in dat mooie Zweden. En wat was het daar warm die zomer, wie had dat ooit gedacht.
Het eerste nestje
Terug in België vonden we ons allereerste appartementje in Crisnée. Klein, dat wel. Maar oh zo gezellig. Het was van ons, en dat maakte alles meteen groot genoeg.
Ons huisje op de berg
Ondertussen vonden we ons huisje in Angleur, net boven Luik. Bovenaan een oprit zo lang dat je er bijna moe van wordt, en met bergen werk aan de winkel. Zonder een greintje ervaring, en met de twee linkerhanden van Bjorn, gingen we de uitdaging toch aan. Vandaag wonen we daar gezellig boven op onze eigen berg, met de Ardennen om de hoek.
En op 7 november schrijven we samen het volgende hoofdstuk. Met jullie erbij.